"چهل حدیث نورانی از امام محمد باقر (ع)"


1- چه بسا شخص حريص بر امري از امور دنيا ، که بدان دست يافته و باعث نافرجامي و بدبختي او گرديده است ، و چه بسا کسي که براي امري از امور آخرت کراهت داشته و بدان رسيده ، ولي به وسيله آن سعادتمند گرديده است .

(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 166)

2- تو را به پنج چيز سفارش مي کنم : اگر مورد ستم واقع شدي ستم مکن ، اگر به تو خيانت کردند خيانت مکن ، اگر تکذيبت کردند خشمگين مشو ، اگر مدحت کنند شاد مشو ، و اگر نکوهشت کنند ، بيتابي مکن .

(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 167)

3- سخن نيک را از هر کسي ، هر چند به آن عمل نکند ، فرا گيريد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 170)

4- چيزي با چيزي نياميخته است که بهتر از حلم با علم باشد .
  (بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص172)

5- نهايت کمال ، فهم در دين و صبر بر مصيبت ، و اندازه گيري در خرج زندگاني است .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص172)

6- سه چيز از خصلتهاي نيک دنيا و آخرت است : از کسي که به تو ستم کرده است گذشت کني ، به کسي که از تو بريده است بپيوندي ، و هنگامي که با تو به نداني رفتار شود ، بردباري کني .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 173)

7- خداوند دوست ندارد که مردم در خواهش از يکديگر اصرار ورزند ، ولي اصرار در خواهش از خودش را دوست دارد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 173)

8- دانشمندي که از علمش سود برند ، از هفتاد هزار عابد بهتر است .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 173)

9- هيچ بنده اي عالم نيست ، مگر اينکه نسبت به بالا دست خود ، حسادت نورزد ، و زيردست خود را خوار نشمارد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 173)

10- هر که خوش نيت باشد ، روزي اش افزايش مي يابد .
  (بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 175)

11- هر کس با خانواده اش خوشرفتار باشد ، بر عمرش افزوده مي گردد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 175)

12- از سستي و بي قراري بپرهيز ، که اين دو ، کليد هر بدي مي باشند ، کسي که سستي کند ، حقي را ادا نکند ، و کسي که بي قرار شود ، بر حق صبر نکند .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 175)

13- پيوند با خويشان ، عملها را پاکيزه مي نمايد ، اموال را افزايش مي دهد ، بلا را دور مي کند ، حسا آخرت را آسان مي نمايد ، و مرگ را به تاخير مي اندازد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 71، ص 111)

14- بهترين چيزي را که دوست داريد درباره شما بگويند ، درباره مردم بگوييد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 65، ص 152)

15- خداوند بنده مؤمنش را با بلا مورد لطف قرار مي دهد ، چنانکه سفر کرده اي براي خانواده خود هديه مي فرستد ، و او را از دنيا پرهيز مي دهد ، چنانکه طبيب مريض را پرهيز مي دهد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 180)

16- بر شما باد به پرهيزکاري و کوشش و راستگويي ، و پرداخت امانت به کسي که شما را بر آن امين دانسته است ، چه آن شخص ، نيک باشد يا بد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 179)

17- غيبت آن است که درباره برادرت چيزي را بگويي که خداوند بر او پوشيده و مستور داشته است . و بهتان آن است که عيبي را که در برادرت نيست ، به او ببندي .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 178)

18- خداوند ، دشنام گوي بي آبرو را دشمن دارد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 176)

19- تواضع ، راضي بودن به نشستن در جايي است که کمتر از شانش باشد ، و اينکه به هر کس رسيدي سلام کني ، و جدال را هر چند حق با تو باشد ، ترک کني .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 176)

20- برترين عبادت ، پاکي شکم و پاکدامني است .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 176)

21- خداوند در روز قيامت در حساب بندگانش ، به اندازه عقلي که در دنيا به آنها داده است ، دقت و باريک بيني مي کند .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 7 ، ص 267)

22- آن که از شما به ديگري علم بياموزد ، پاداش او ( نزد خداي تعالي ) به مقدار پاداش دانشجوست ، و از او هم بيشتر مي باشد .
(کافي ، ج 1 ، ص 35)

23- هر که علم و دانش را جويد براي آنکه به علما فخر فروشي کند ، يا با نابخردان بستيزد ، و يا مردم را متوجه خود نمايد ، بايد آتش را جاي نشستن خود گيرد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، 2 ، ص 38)

24- خداوند عزوجل کسي را که در ميان جمع ، بدون ناسزاگويي شوخي کند ، دوست دارد .
(کافي ، ج 2 ، ص 663)

25- سه خصلت است که دارنده اش نمي ميرد تا عاقبت شوم آن را ببيند : ستمکاري ، ازخويشان بريدن ، و قسم دروغ که نبرد با خداست .
(کافي ، ج 75، ص 174)

26- به خدا سوگند هيچ بنده اي در دعا ، پافشاري و اصرار به درگاه خداي عزوجل نکند ، جز اينکه حاجتش را بر آورد .
(کافي ، ج 2 ، ص 475)

27- خداوند عزوجل از ميان بندگان مؤمنش آن بنده اي را دوست دارد که بسيار دعا کند ، پس بر شما باد دعا در هنگام سحر تا طلوع آفتاب ، زيرا آن ، ساعتي است که درهاي آسمان در آن هنگام باز گردد و روزيها در آن تقسيم گردد و حاجتهاي بزرگ بر آورده شود .
(کافي ، ج 2 ، ص 478)

28- دعاي انسان پشت سر برادر ديني اش ، نزديکترين و سريعترين دعا به اجابت است .
(کافي ، ج 2 ، ص 507)

29- هر چشمي روز قيامت گريان است ، جز سه چشم : چشمي که در راه خدا شب را بيدار باشد ، چشمي که از ترس خدا گريان شود ، و چشمي که از محرمات الهي و گناهان بسته شود .
(کافي ، ج 2 ، ص 80)

30- شخص حريص به دنيا مانند کرم ابريشم است که هر چه بيشتر ابريشم به دور خود مي تند ، راه بيرون شدنش را دورتر و مشکل تر مي کند ، تا اينکه از غم و اندوه بميرد .
(کافي ، ج 2 ، ص 316)

31- چه بسيار خوب است نيکي ها پس از بدي ها ، و چه بسيار بد است بدي ها پس از نيکي ها .
(کافي ، ج 2 ، ص 458)

32- چون مؤمن با مؤمني دست دهد ، پاک و بي گناه از يکديگر جدا مي شوند .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 73، ص 20)

33- از دشمني بپرهيزيد ، زيرا فکر را مشغول کرده و مايه نفاق مي گردد .
  (بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 2 ، ص 301)

34- هيچ قطره اي نزد خداوند ، محبوبتر از قطره اشکي که در تاريکي شب از ترس خدا و براي او ريخته شود ، نيست .
(کافي ، ج 2 ، ص 482)

35- هر که بر خدا توکل کند ، مغلوب نمي شود ، و هر که از گناه به خدا پناه برد ، شکست نمي خورد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 68، ص 151)

36- افزايش نعمت از جانب خداوند قطع نمي شود ، مگر اينکه شکر از جانب بندگان قطع گردد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 68، ص 54)

37- خداوند دنيا را به دوست و دشمن خود مي دهد ، اما دينش را فقط به دوست خود مي بخشد .
  (بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 2 ، ص 215)

38- مؤمن برادر مؤمن است ، او را دشنام نمي دهد ، از او دريغ نمي کند ، و به او گمان بد نمي برد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 176)

39- هيچ کس از گناهان سالم نمي ماند ، مگر اينکه زبانش را نگه دارد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 75، ص 178)

40- سه چيز پشت انسان را مي شکند : مردي که عمل خويش را زياد شمارد ، گناهانش را فراموش کند ، و به راي خويش ، خوشنود باشد .
(بحارالانوار ، دار احياء الترا العربي ، ج 69، ص 314)